ஒரு திருமுழுக்குக்கு வந்தால் நீங்கள் காண்பது
எங்கள் பங்கில் திருமுழுக்கு வழக்கமாகச் சனிக்கிழமை நடக்கிறது; தேவாலயம் பாதி காலியாக இருக்கும், பிற்பகல் வெளிச்சம் பக்கவாட்டில் விழும். நடுக்கூடத்தின் நடுவில் வெதுவெதுப்பான நீர் நிரம்பிய பெரிய திருமுழுக்குத் தொட்டி நிற்கும். சிறிய மேசையில் எண்ணெய், கத்திரிக்கோல், வெள்ளை ஆடை, கயிற்றில் கோத்த ஒரு சிலுவை. குரு வெள்ளை அணிந்திருப்பார். முழுக்குப் பெறுவது குழந்தை என்றால், துண்டுடன் ஒரு சித்தி அருகில் நிற்பார்; தண்ணீரின் சூடு பற்றி முழுக் குடும்பமும் அமைதியாகக் கவலைப்பட்டுக்கொண்டிருக்கும்.
வழிபாடு இரு பகுதிகளாகப் பிரிகிறது. முதல் பகுதியில், முழுக்குப் பெறுபவர்மீது செபிக்கப்படுகிறது, அவர்மீது ஊதப்படுகிறது, சாத்தானை மறுதலிக்கும்படி கேட்கப்படுகிறார்; பிறகு நீரும் எண்ணெயும் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டு அவர் அபிஷேகிக்கப்படுகிறார். இரண்டாம் பகுதியில் முழுக்கே வருகிறது — பிதா, குமாரன், தூய ஆவியாரின் பெயரால் மூன்று முறை. உடனேயே புதிதாக முழுக்குப் பெற்றவர் திரு அபிஷேகம் பெறுகிறார், வெள்ளை ஆடை அணிவிக்கப்படுகிறது, சிலுவை அளிக்கப்படுகிறது, காணிக்கையின் அடையாளமாகச் சில முடிகள் வெட்டப்படுகின்றன. அடுத்த திருவழிபாட்டில் — பெரும்பாலும் அதே வாரயிறுதியில் — அவர் நற்கருணை உட்கொள்கிறார்.
திருமுழுக்கினால் அவருடன் அடக்கம் செய்யப்பட்டோம்
புனித பவுல் திருமுழுக்கை ஒரு சின்னமாக விவரிக்கவில்லை. ரோமருக்கு எழுதுகையில் அவர் கேட்கிறார்: “கிறிஸ்து இயேசுவுக்குள் திருமுழுக்குப் பெற்ற நாம் அனைவரும் அவருடைய மரணத்துக்குள் திருமுழுக்குப் பெற்றோம் என்பது உங்களுக்குத் தெரியாதா? எனவே மரணத்துக்குள் திருமுழுக்கினால் அவருடன் அடக்கம் செய்யப்பட்டோம்; பிதாவின் மகிமையால் கிறிஸ்து இறந்தோரிலிருந்து எழுப்பப்பட்டதுபோல, நாமும் புதிய வாழ்வில் நடக்கும்படியே” (ரோமர் 6:3-4, RSV). இது ஓர் அடக்கத்தின் இலக்கணம்; பிறகு உயிர்த்தெழுதலின் இலக்கணம்.
ஆர்த்தடாக்ஸ் நடைமுறை அந்த மொழியை அப்படியே எடுத்துக்கொள்கிறது. தொட்டி, முழுவதும் மூழ்கும் அளவுக்கு ஆழமானது. மூன்று முழுக்குகள் கல்லறையில் கழிந்த மூன்று நாட்களுக்குப் பதிலளிக்கின்றன; அந்த எண்ணிக்கையைப் பழைய சட்டதிட்டங்கள் தீவிரமாக எடுத்துக்கொள்கின்றன: மூன்று முழுக்குகள் செய்யாத ஆயரோ மூப்பரோ பதவி நீக்கப்பட வேண்டும் என்று அப்போஸ்தலிக்க விதி 50 கட்டளையிடுகிறது. ஒவ்வொரு முழுக்கின்போதும் சொல்லப்படும் சொற்கள், மத்தேயு 28:19-இல் கிறிஸ்து தந்த கட்டளையின் சொற்களே — பிதா, குமாரன், தூய ஆவியார் என்று பெயரிட்டு.
இங்கே கூறப்படுவது, முழுக்குப் பெறுபவர் ஏதோ ஒன்றை நிரூபித்துவிட்டார் என்பது அல்ல, கடவுள் ஏதோ ஒன்றைச் செய்திருக்கிறார் என்பதே. ஒவ்வொரு ஞாயிறும் ஒவ்வொரு ஆர்த்தடாக்ஸ் தேவாலயத்திலும் சொல்லப்படும் நிசேய விசுவாசப் பிரமாணத்தில் ஒரு வரி உண்டு: பாவ மன்னிப்புக்கான ஒரே திருமுழுக்கை நான் அறிக்கையிடுகிறேன். நினைவுகூர்கிறேன் அல்ல; அறிக்கையிடுகிறேன். முன்கூட்டியே தனிப்பட்ட முறையில் முடிந்த ஒரு செயலை நீர் வெறுமனே காட்டுகிறது என்று திருச்சபை ஒருபோதும் போதித்ததில்லை; அந்த நீரில் ஒருவர் கிறிஸ்துவின் மரணத்துடனும் எழுச்சியுடனும் இணைக்கப்படுகிறார், அவருக்குச் சொந்தமானவராகவே நீரிலிருந்து மேலே வருகிறார் என்றே அவள் போதிக்கிறாள்.
மேற்கு நோக்கி, பிறகு கிழக்கு நோக்கி
யாரும் நீரை நெருங்குவதற்கு முன் ஒரு நேருக்குநேர் மோதல் உண்டு. முழுக்குப் பெறுபவர் — அல்லது குழந்தையைத் தூக்கியிருக்கும் ஞானப்பெற்றோர் — தேவாலயத்தின் பின்புறத்தையும் இருளையும் நோக்கி, மேற்கு நோக்கித் திருப்பப்படுகிறார்; சாத்தானையும், அவனது அனைத்துச் செயல்களையும், அனைத்துத் தூதர்களையும், அனைத்து ஊழியத்தையும், அனைத்துச் செருக்கையும் மறுதலிக்கிறாயா என்று மூன்று முறை கேட்கப்படுகிறார். பதில் மூன்று முறை: அவனை நான் மறுதலிக்கிறேன். பிறகு அவன்மீது ஊதி உமிழும்படி சொல்லப்படுகிறது; இது வருபவர்களை எப்போதும் திடுக்கிட வைக்கிறது — அப்படித் திடுக்கிட வைக்கவே அது இருக்கிறது.
அதன்பிறகுதான் குரு அவரைக் கிழக்கு நோக்கித் திருப்புகிறார்; அங்கே கேள்விகள் மாறுகின்றன: கிறிஸ்துவுடன் உன்னை இணைத்துக்கொள்கிறாயா? கிறிஸ்துவுடன் என்னை இணைத்துக்கொள்கிறேன். இணைத்துக்கொண்டாயா என்று கேட்கப்படும்போது, இணைத்துக்கொண்டேன் என்றும், அவரை அரசராகவும் கடவுளாகவும் ஆராதிக்கிறேன் என்றும் பதிலளித்து, பிறகு விசுவாசப் பிரமாணத்தை உரக்கச் சொல்கிறார். கிழக்கு வேண்டுமென்றே தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டது. சோலை கிழக்கில் நடப்பட்டது (ஆதியாகமம் 2:8); ஆண்டவரின் மீள்வருகை கிழக்கிலிருந்து வரும் மின்னலுக்கு ஒப்பிடப்படுகிறது (மத்தேயு 24:27). ஆர்த்தடாக்ஸ் தேவாலயங்கள் அந்தத் திசையை நோக்கியே கட்டப்படுகின்றன; எனவே புதிய கிறிஸ்தவர் இப்போது திரும்பிய அதே திசையிலேயே முழுச் சபையும் செபிக்கிறது.
காத்திருப்பதற்கான வாதம், முறையாகச் சொல்லப்படுகிறது
சிங்கப்பூரில் நாம் அறிந்த, நேசிக்கும் மனிதர்கள் உட்பட ஏராளமான கிறிஸ்தவர்கள், கேட்கும் அளவுக்கு வயதானவர்களுக்கு மட்டுமே திருமுழுக்கு அளிக்கிறார்கள். அவர்களது நம்பிக்கையை ஒதுக்கிவிடாமல் முழு வலிமையுடன் சொல்ல வேண்டும். விசுவாசம் தனிப்பட்டது, அதைக் கடன் வாங்க முடியாது என்கிறார்கள்; பெற்றோரின் கணக்கில் யாரும் கிறிஸ்தவர் ஆவதில்லை. அப்போஸ்தலர் நடபடிகளின் வடிவம் இதுவே: வார்த்தை பிரசங்கிக்கப்படுகிறது, மக்கள் விசுவசிக்கிறார்கள், பிறகு திருமுழுக்குப் பெறுகிறார்கள் (அப்போஸ்தலர் 2:41; அப்போஸ்தலர் 8:12). தூங்கும் ஒரு குழந்தையின்மேல் ஒரு பெரியவர் அளிக்கும் வாக்குறுதி அந்தக் குழந்தையின் வாக்குறுதி அல்ல; அவனே ஒருபோதும் அத்தகைய வாக்குறுதி அளிக்காத நாளும் வரக்கூடும்.
இதன் பின்னால் உண்மையான சான்றுகள் கொண்ட ஓர் அச்சம் இருக்கிறது: குழந்தைப் பருவத்தில் முழுக்குப் பெற்று, பிறகு எதுவும் கற்பிக்கப்படாமல், ஒருபோதும் திரும்பாமல், பிறந்த இடத்தைச் சொல்வதுபோலத் தம்மைக் கிறிஸ்தவர் என்று சொல்லிக்கொள்ளும் மக்களால் நிரம்பிய முழு நாடுகள். விசுவாசியின் திருமுழுக்கு என்பது திருமுழுக்கைப் பற்றிய உயர்ந்த பார்வை, தாழ்ந்த பார்வை அல்ல. அது மனிதர்களுக்குத் தங்கள் குடும்பங்களையே இழக்கச் செய்திருக்கிறது. அதை அலட்சியம் என்று கருதும் ஆர்த்தடாக்ஸ் எழுத்தாளர் கவனித்துக் கேட்கவில்லை. தமது சொந்தத் தாய் ஒரு புராட்டஸ்டன்ட்டாக இருந்த அருட்தந்தை செராஃபிம் ரோஸ், இத்தகைய தவறான புரிதல்களுக்கான குற்றத்தில் ஒரு பகுதி எங்கே இருக்கிறது என்பதை வெளிப்படையாகச் சொன்னார்.
அவர்கள் புரிந்துகொள்ளக்கூடிய வகையில் ஆர்த்தடாக்ஸ் விசுவாசத்தை வாழாமலும் கற்பிக்காமலும் இருப்பது ஒருவேளை நம்முடைய குற்றமாக இருக்கலாம்
அருட்தந்தை செராஃபிம் ரோஸ், 1980 நவம்பர் 27 கடிதம்; ஹீரோமாங்க் டமஸ்கீன் எழுதிய Father Seraphim Rose: His Life and Works (அருட்தந்தை செராஃபிம் ரோஸ்: அவரது வாழ்வும் பணிகளும்), அத். 84 (St. Herman Press, 2003) நூலில் மேற்கோள் காட்டப்பட்டது
அப்படியிருந்தும் ஆர்த்தடாக்ஸ் திருச்சபை ஏன் குழந்தைகளுக்குத் திருமுழுக்கு அளிக்கிறது
ஆர்த்தடாக்ஸ் பதில் வாதத்திலிருந்து அல்லாமல் வேறு எங்கோ தொடங்குகிறது. ஒரு குழந்தை அதைப் பற்றி வாதிடும் ஆற்றல் பெறுவதற்கு முன்பே திருச்சபைக்குச் சொந்தமானது — தனது குடும்பத்துக்கும், மொழிக்கும், தாயின் சமையலுக்கும் அவற்றைக் காக்க முடியும் முன்பே சொந்தமானதுபோல. இரண்டு வயதுக் குழந்தை உணவுக்குச் சம்மதிக்கும்வரை யாரும் காத்திருப்பதில்லை. ஒரு விவாதத்தில் தன் நிலையைத் தக்கவைக்கும்வரை குழந்தைக்குத் தடுத்து வைக்கப்பட வேண்டிய ஒரே நன்மை விசுவாசம் என்று திருச்சபை ஒருபோதும் நினைத்ததில்லை.
திருவிவிலியம் பிறகு அந்த வெளிச்சத்தில் வாசிக்கப்படுகிறது. பெந்தெகோஸ்தே நாளில் கூட்டத்தைப் பார்த்து, வாக்குறுதி உங்களுக்கும் உங்கள் பிள்ளைகளுக்கும் உரியது என்று பேதுரு சொல்கிறார் (அப்போஸ்தலர் 2:39). லீதியாளின் வீட்டாரும் பிலிப்பி சிறைக்காவலரின் வீட்டாரும் ஒரேசமயத்தில் திருமுழுக்குப் பெற்றதாக லூக்கா பதிவுசெய்கிறார்; ஸ்தேவானின் வீட்டாருக்குத் தான் திருமுழுக்கு அளித்ததைப் பவுல் நினைவுகூர்கிறார் (அப்போஸ்தலர் 16:15; அப்போஸ்தலர் 16:33; 1 கொரிந்தியர் 1:16). கொலோசெயர் 2:11-12 திருமுழுக்கை விருத்தசேதனத்தின் அருகே வைக்கிறது; விருத்தசேதனம் எட்டாம் நாளில், சம்மதிக்கவோ புரிந்துகொள்ளவோ இயலாத குழந்தைகளுக்கே அளிக்கப்பட்டது. மேலும் ஆண்டவரின் தெளிவான வாக்கியம்: “சிறு பிள்ளைகள் என்னிடம் வரட்டும், அவர்களைத் தடுக்காதீர்கள்” (மாற்கு 10:14, RSV).
ஆதிச் சான்றுகளும் அதே திசையைச் சுட்டுகின்றன; அவற்றின் எடை நேர்மையாக விவாதிக்கப்படுகிறது என்றாலும். கி.பி. 180 வாக்கில் எழுதிய லியோனின் புனித இரேனேயு, கிறிஸ்து வழியாகக் கடவுளுக்கு மறுபிறப்படையும் அனைவரையும் அவர் மீட்கிறார் என்று பேசுகிறார் — “குழந்தைகளையும், சிறுவர்களையும், பாலகர்களையும், வாலிபர்களையும், முதியவர்களையும்” (Against Heresies II.22.4); அந்த வாக்கியம் எவ்வளவு நிரூபிக்கிறது என்பதில் வாசகர்கள் மாறுபடுகிறார்கள். உறுதியானது புனித சிப்ரியனின் 64-ஆம் கடிதம்; பிறந்த எட்டாம் நாள்வரை திருமுழுக்கைத் தாமதிக்கக் கூடாது என்று கி.பி. 253 வாக்கில் ஓர் ஆப்பிரிக்கச் சங்கம் முடிவுசெய்ததை அது பதிவுசெய்கிறது. அப்போதே, குழந்தைகளுக்குத் திருமுழுக்கு அளிக்கப்படுகிறதா என்பது அல்ல, எவ்வளவு விரைவில் என்பதே கேள்வியாக இருந்தது.
இவை எதுவும் திருமுழுக்கை விசுவாசத்துக்குப் பதிலீடாக ஆக்கிவிடுவதில்லை; ஆர்த்தடாக்ஸ் மரபு வேறுவிதமாக நடிப்பதுமில்லை. எதுவும் கற்பிக்கப்படாத ஒரு முழுக்குப் பெற்ற குழந்தைக்கு ஒரு தொடக்கம் கொடுக்கப்பட்டு, அந்தத் தொடக்கத்திலேயே அது கைவிடப்பட்டிருக்கிறது. அதற்குப் பதிலாகத் திருச்சபை வழங்குவது ஒரு நீண்ட பயிற்சிக் காலம்: குழந்தைப் பருவத்திலிருந்தே நற்கருணை, ஏறத்தாழ ஏழு வயதிலிருந்து பாவ அறிக்கை, மனப்பாடமாகக் கற்கப்படும் விசுவாசப் பிரமாணம், இறுதியில் ஞானப்பெற்றோர் ஒருமுறை தனக்காகச் சொன்னதை அந்த இளம் கிறிஸ்தவர் தன் சொந்தக் குரலில் சொல்லும் நாள். மனித வாழ்வின் மற்ற எல்லா இடங்களிலும்போல, இங்கேயும் அருள் புரிதலுக்கு முன்னால் செல்கிறது.
ஞானப்பெற்றோர் உண்மையில் ஏற்றுக்கொள்வது என்ன
குழந்தையின் திருமுழுக்கில் ஞானப்பெற்றோர் அலங்காரம் அல்ல. குழந்தையின் சார்பாக மேற்கு நோக்கி நின்று சாத்தானை மறுதலிப்பவர், கிழக்கு நோக்கித் திரும்புபவர், குழந்தைக்குப் பதிலாக விசுவாசப் பிரமாணத்தை உரக்கச் சொல்பவர் ஞானப்பெற்றோரே. அது முதன்மையாக ஞானப்பெற்றோரின் சொந்த விசுவாச அறிக்கை — பகிரங்கமாக அளிக்கப்படுவது; அத்துடன் இப்போது அறிக்கையிட்ட அந்த விசுவாசத்தையே குழந்தைக்குக் கற்பிப்பேன் என்ற உறுதிமொழி. எனவே, பாவ அறிக்கைக்கும் நற்கருணைக்கும் செல்லும் நடைமுறை ஆர்த்தடாக்ஸ் கிறிஸ்தவராக ஒரு ஞானப்பெற்றோராவது இருக்க வேண்டும் என்று திருச்சபை கேட்கிறது.
நடைமுறையில் அந்த உறுதிமொழி ஒரு குறுகிய, பகட்டில்லாத பட்டியலாக விரிகிறது; சம்மதிப்பதற்கு முன் அதை வாசிக்கும்படி ஞானப்பெற்றோரிடம் நாங்கள் கேட்கிறோம். இதில் எதுவும் வீரச்செயல் அல்ல. இவை அனைத்தும், ஆண்டுகளுக்கு முன் ஒரு பெரியவர் இப்படியிருக்கும் என்று முடிவெடுத்து, பிறகு எளிதான வேலைகள் இருந்த சாதாரணச் சனிக்கிழமைகளிலும் அதே முடிவை மீண்டும் மீண்டும் எடுத்ததால் மட்டுமே நிகழ்கின்ற வகையைச் சேர்ந்தவை.
- நீங்கள் இருவரும் உயிரோடிருக்கும் காலமெல்லாம், ஞானப்பிள்ளைக்காக அவர் பெயரைச் சொல்லி நாள்தோறும் செபியுங்கள்.
- குறிப்பாகப் பெற்றோரால் இயலாதபோது, குழந்தையை நற்கருணைக்கு அழைத்து வாருங்கள்.
- கர்த்தர் கற்றுத்தந்த செபத்தையும் விசுவாசப் பிரமாணத்தையும் கற்பியுங்கள்; தனது பாதுகாவல் புனிதரின் வரலாற்றைக் குழந்தை அறிந்திருப்பதை உறுதிசெய்யுங்கள்.
- முதல் திருஉருவத்தையும் முதல் செப நூலையும் கொடுங்கள்; குழந்தை வளர வளர நூல்களைத் தொடர்ந்து கொடுங்கள்.
- குறிப்பாகப் பெற்றோரிடம் பேசுவது கடினமாகும் ஆண்டுகளில், குழந்தை பேசக்கூடிய இரண்டாவது பெரியவராக இருங்கள்.
- துன்பத்தில் அந்தக் குடும்பத்தோடு நில்லுங்கள் — தொட்டியருகே யாரும் குறிப்பிடாத பகுதி இதுவே.
வேறு எங்காவது ஏற்கெனவே திருமுழுக்குப் பெற்றிருந்தால்
ஆர்த்தடாக்ஸ் மரபுக்கு மாறி வருபவர்கள் மூன்று வழிகளில் ஒன்றில் ஏற்கப்படுகிறார்கள்: திருமுழுக்கின் வழியாக; ஆர்த்தடாக்ஸ் விசுவாச அறிக்கைக்குப் பிறகு திரு அபிஷேகத்தின் வழியாக; அல்லது அரிதாக, விசுவாச அறிக்கை மட்டுமே போதுமானதாக. இந்தத் தேர்வை மாறி வருபவர் செய்வதில்லை; உண்மையில் பங்குக் குருவும் செய்வதில்லை. அது ஆயருக்கு உரியது — முதலில் என்ன செய்யப்பட்டது, என்ன சொற்களில், என்ன நோக்கத்துடன், அந்த மனிதர் எங்கிருந்து வருகிறார் என்பதை அவர் நிறுத்துப் பார்க்கிறார்.
எங்கள் எக்ஸார்க்கேட் உட்படப் பெரும்பாலான ரஷ்ய ஆர்த்தடாக்ஸ் நடைமுறையில், பிதா, குமாரன், தூய ஆவியாரின் பெயரால் நீரினால் திருமுழுக்குப் பெற்ற ஒருவருக்கு மீண்டும் திருமுழுக்கு அளிக்கப்படுவதில்லை. அத்தகையவர் மறைக்கல்வி மாணவராகத் தயார்படுத்தப்பட்டு, பாவ அறிக்கை செய்து, திரு அபிஷேகத்தில் புனித மீரோன் தைலத்தால் அபிஷேகிக்கப்பட்டு, திருக்கிண்ணத்திற்கு வருகிறார். முதல் திருமுழுக்கு நீரில் நடக்கவில்லை என்றால், அல்லது மூவொரு கடவுளின் பெயரால் நடக்கவில்லை என்றால், அல்லது அதை உறுதிப்படுத்தவே இயலவில்லை என்றால், அவருக்குத் திருமுழுக்கு அளிக்கப்படுகிறது.
இங்கே நேர்த்தியைவிட நேர்மை முக்கியம். உள்ளூர் ஆர்த்தடாக்ஸ் திருச்சபைகளுக்கிடையே நடைமுறை மாறுபடுகிறது; சில சமயங்களில் ஒரே திருச்சபைக்குள் ஆயர்களுக்கிடையேயும் மாறுபடுகிறது. சட்டதிட்டங்கள் வகுத்த கடுமையான அளவுகோலை முன்வைத்து, மாறி வரும் ஒவ்வொருவருக்கும் கொள்கையளவில் திருமுழுக்கு அளிக்கும் பங்குகளும் துறவற சமூகங்களும் உண்டு. தன்னிடம் வருபவர்கள்மீது ஒய்க்கொனோமியா — திருச்சபையின் கருணைசார் நெகிழ்வு — கொண்டு செயல்படும் நெடுங்கால உரிமையை முன்வைத்து, திரு அபிஷேகத்தின் வழியாக ஏற்பவர்களும் உண்டு.
எனவே ஒரு நகரத்தில் திரு அபிஷேகத்தால் ஏற்கப்பட்டவர், வேறுவிதமாகச் செய்திருப்பார்கள் என்று கருதும் ஆர்த்தடாக்ஸ் கிறிஸ்தவர்களை ஒருநாள் சந்திக்கக்கூடும். அந்த வேறுபாடு உண்மையானது, பழமையானது; ஒரு பங்கின் இணையதளம் அதைத் தீர்த்துவைப்பதில்லை, ஆர்த்தடாக்ஸ் கிறிஸ்தவர்களுக்கிடையேயே அது விவாதிக்கப்படுகிறது. அது எவருடைய கடந்த காலத்தின்மீதோ நேர்மையின்மீதோ ஒரு தீர்ப்பு அல்ல. நடைமுறை அறிவுரை எளிமையானது: இந்தக் கேள்வியைக் கடைசியில் அல்ல, தொடக்கத்திலேயே குருவிடம் எழுப்புங்கள்; ஆயரையே முடிவெடுக்க விடுங்கள்.
ஏற்பு எந்த வடிவம் எடுத்தாலும், அதன் நோக்கம் ஆவணப் பணியோ சங்க உறுப்பினர் மாற்றமோ அல்ல. 1979 மே மாதம் திருமுழுக்குக்குத் தயாராகிக்கொண்டிருந்த ஒரு மறைக்கல்வி மாணவருக்கு அருட்தந்தை செராஃபிம் ரோஸ் எழுதினார்; அந்தக் கடிதத்தின் மையத்தில் அவர் வைத்த வாக்கியத்தை, முதல் விசாரணையிலிருந்து மீரோன் துடைக்கப்படும் நாள்வரை சுமந்து செல்வது மதிப்புடையது.
கிறிஸ்துவைப் பெற்றுக்கொள்ளவே நீங்கள் ஆர்த்தடாக்ஸ் மரபுக்கு வருகிறீர்கள்; இதை ஒருபோதும் மறந்துவிடக் கூடாது.
அருட்தந்தை செராஃபிம் ரோஸ், 1979 மே 3 கடிதம்; ஹீரோமாங்க் டமஸ்கீன் எழுதிய Father Seraphim Rose: His Life and Works (அருட்தந்தை செராஃபிம் ரோஸ்: அவரது வாழ்வும் பணிகளும்), அத். 84 (St. Herman Press, 2003) நூலில் மேற்கோள் காட்டப்பட்டது
திறந்தே விடப்பட்ட ஒரு கதவு
குழந்தையாக இருக்கும்போது தன்மீது ஊற்றப்பட்ட தண்ணீரை இகழவோ, அதை ஏற்பாடு செய்த பெற்றோரைப் பற்றியோ செபித்த போதகரைப் பற்றியோ தவறாக நினைக்கவோ இந்தக் கட்டுரையில் எதுவும் யாரையும் கேட்கவில்லை. திருமுழுக்கு என்ன, அது என்ன செய்கிறது என்பதற்கு ஆர்த்தடாக்ஸ் மரபுக்குத் தனது சொந்த விளக்கம் உண்டு; மிக நீண்ட காலமாக அதை ஒரேமாதிரியாகவே அது பற்றிக்கொண்டிருக்கிறது. அதை வெளிப்படையாகச் சொல்வது வேறு யார்மீதும் ஒரு குற்றச்சாட்டு அல்ல. புராட்டஸ்டன்ட்டுகளிடையே வளர்ந்து, துறவியான பிறகும் தனது குடும்பத்துடன் நல்லுறவில் இருந்த அருட்தந்தை செராஃபிம் ரோஸ், ஆர்த்தடாக்ஸ் கிறிஸ்தவர்களிடம் தாம் எதிர்பார்த்த மனப்பான்மையை ஒரே வாக்கியத்தில் வைத்தார்.
இதில் ஏதேனும் உங்களுக்கு ஆர்வமூட்டினால், அடுத்த எளிய படி ஒரு நூல் அல்ல. கோவானில் ஒரு திருவழிபாட்டுக்கு வாருங்கள்; விரும்பும் அளவு நேரம் பின்னால் நில்லுங்கள்; பிறகு தேநீருக்குத் தங்குங்கள்; கேட்க வேண்டும் என்று நீங்கள் நினைக்கும் கேள்விகளை அல்ல, உண்மையில் உங்களிடம் இருக்கும் கேள்விகளைக் கேளுங்கள். இங்கே யாரும் உங்களைத் தொட்டியை நோக்கி அவசரப்படுத்த மாட்டார்கள்; அதற்கு ஆண்டுகள் எடுத்துக்கொண்டதற்காக யாரும் உங்களைக் குறைவாகவும் எண்ண மாட்டார்கள்.
ஆர்த்தடாக்ஸ் அல்லாதவர்களை, ஆர்த்தடாக்ஸ் மரபு இன்னும் வெளிப்படுத்தப்படாதவர்களாக, சாத்தியத்தில் ஆர்த்தடாக்ஸாக இருப்பவர்களாகவே நாம் பார்க்க வேண்டும்
அருட்தந்தை செராஃபிம் ரோஸ், 1980 நவம்பர் 27 கடிதம்; ஹீரோமாங்க் டமஸ்கீன் எழுதிய Father Seraphim Rose: His Life and Works (அருட்தந்தை செராஃபிம் ரோஸ்: அவரது வாழ்வும் பணிகளும்), அத். 84 (St. Herman Press, 2003) நூலில் மேற்கோள் காட்டப்பட்டது