தேவமாதாவின் திருஉறக்கம்ரஷ்ய ஆர்த்தடாக்ஸ் திருச்சபை · சிங்கப்பூர்
நவீன உலகில் விசுவாசம்

ஆன்மிக ஏமாற்று: திருத்தந்தையர் ப்ரெலெஸ்ட் என்று அழைப்பது

பிறருடைய ஆன்மிக அனுபவங்களைச் சந்தேகிப்பதற்கு முன் தங்கள் சொந்த அனுபவங்களைச் சந்தேகிக்கவே ஆர்த்தடாக்ஸ் கிறிஸ்தவர்கள் பயிற்றுவிக்கப்படுகிறார்கள்; அதற்குப் பழைய ஒரு சொல்லும் ஒரு காரணமும் உண்டு.

புதுப்பிக்கப்பட்டது 2026-09-23 · 9 நிமிட வாசிப்பு

இக்கட்டுரை ஆங்கிலத்தில் எழுதப்பட்டு மொழிபெயர்க்கப்பட்டது. ஏதேனும் பகுதி தெளிவில்லாமல் இருந்தால், ஆங்கில மூலமே அதிகாரபூர்வமானது.

சுருக்கமாக

கிரேக்கச் சொல்லான plani-யிலிருந்து வரும் ப்ரெலெஸ்ட் என்பது, செபத்தில் ஏற்படும் தன்னேமாற்றுக்கான ஆர்த்தடாக்ஸ் சொல்: தன் சொந்தக் கற்பனையையோ, உணர்ச்சியையோ, தற்பெருமையையோ கடவுளின் செயல் என்று தவறாகக் கருதுவது. அருள் ஒருவரைத் தாழ்மையுள்ளவராகவும் நிதானமுள்ளவராகவும் ஆக்குகிறதே தவிர, தன் கண்ணுக்கே சிறப்பானவராக ஆக்குவதில்லை என்று திருத்தந்தையர் போதிக்கிறார்கள். எனவே தரிசனங்களும் இதம் தரும் உணர்வுகளும் சான்றாக ஏற்கப்படுவதில்லை. பாதுகாப்புகள்: பாவ ஒப்புதல், ஆலோசகருக்குக் கீழ்ப்படிதல், விழிப்புணர்வு, தன் ஆன்மிக நிலைகள் மீது நிலையான சந்தேகம்.

ஆங்கிலத்தில் வசதியான இணைச்சொல் இல்லாத ஒரு சொல்

கிரேக்கத்தில் அது plani — அலைதல், வழிதவறுதல். ஸ்லாவோனிக் மற்றும் ரஷ்ய மொழிச் சொல் prelest (ப்ரெலெஸ்ட்); இரண்டிலும் இதுவே அதிகம் சொல்கிறது. ஏனெனில் சாதாரண நவீன ரஷ்யனில் prelest என்றால் வெறுமனே கவர்ச்சி அல்லது அழகு. ஒரு குழந்தையைப் பற்றியோ கோடைகால மாலையைப் பற்றியோ அந்தச் சொல்லைப் பயன்படுத்துவீர்கள். துறவறத் திருத்தந்தையரின் மொழியில் அதே சொல், ஏமாற்றப்பட்ட நிலையைக் குறிக்கிறது — தனக்குள் உள்ள ஏதோ ஒன்றைக் கடவுளின் பிரசன்னம் என்று தவறாகக் கருதிக்கொண்ட ஒருவரின் நிலை.

மொழிபெயர்ப்பாளர்கள் “ஆன்மிக மாயை”, “ஆன்மிக ஏமாற்று”, “தன்னேமாற்று” என்று கைநீட்டுகிறார்கள்; எதுவும் அந்த இரட்டைப் பொருளைச் சரியாகச் சுமப்பதில்லை. இந்த நிலை வெறும் பிழை அல்ல. உள்ளிருந்து பார்க்க அழகாகத் தோன்றும் ஒரு பிழை. அதுவே அதை ஆபத்தானதாக்குகிறது; அதனாலேயே மரபு இதைப் பற்றி இவ்வளவு சொல்ல வைத்திருக்கிறது.

இந்தப் போதனை எங்கிருந்து வருகிறது

இது சமீபத்திய கவலையும் அல்ல, ரஷ்யக் கவலையும் அல்ல. நான்காம் நூற்றாண்டு முதலான எகிப்திய, பாலஸ்தீனிய பாலைவனங்களிலிருந்து இது வருகிறது; அங்கே செபிப்பதையே வாழ்க்கையாகக் கொண்டவர்கள், இருபது ஆண்டுகள் தனித்து விடப்பட்ட ஒரு மனத்துக்கு என்ன நேரும் என்பதைக் கண்டறிந்தார்கள். புனித யோவான் கிளிமாக்கஸ், The Ladder of Divine Ascent (தெய்வீக ஏற்றத்தின் ஏணி) நூலின் ஒரு நீண்ட படியை விவேகத்துக்கு ஒதுக்குகிறார். சினாய் புனித கிரிகோரி, செபத்தில் உருவங்களை அனுமதிப்பதற்கே எதிராக எச்சரிக்கிறார். கொரிந்துவின் புனித மக்காரியசும் புனித மலைவாசி நிக்கோதேமஸும் தொகுத்து 1782-இல் வெனிஸில் அச்சிட்ட தொகுப்பின் முழுப்பெயர் “விழிப்புள்ள திருத்தந்தையரின் ஃபிலோகாலியா” — விழிப்புணர்வின் தந்தையர்.

இந்தப் போதனை ரஷ்ய வாசகர்களை முக்கியமாகப் புனித பைசியஸ் வெலிச்கோவ்ஸ்கி வழியாக அடைந்தது; பதினெட்டாம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் அவர் ஃபிலோகாலியாவை ஸ்லாவோனிக்கில் மொழிபெயர்த்தார். பின்னர் புனித இக்னேஷியஸ் ப்ரியான்சானினோவ் (1807–1867) வழியாக — காகசஸ் மற்றும் கருங்கடலின் ஆயர்; 1988-இல் ரஷ்யத் திருச்சபை அவருக்குப் புனிதர் பட்டம் அளித்தது. அவரது The Arena (அரங்கம்) நூலும், இயேசு செபம் பற்றிய அவரது எழுத்துகளும், இந்தப் பொருள் குறித்து எந்த மொழியிலும் உள்ள மிக முறையான நவீன ஆய்வு; அருட்தந்தை செராஃபிம் ரோஸ் மிக அதிகமாகச் சார்ந்திருந்த நூல்களும் அவையே.

அது எடுக்கும் இரண்டு வடிவங்கள்

புனித இக்னேஷியஸ் இந்த நிலையை இரு பரந்த வடிவங்களில் விவரிக்கிறார். முதலாவது தவறாகச் செபிப்பதிலிருந்து எழுகிறது: வேண்டுமென்றே உருவங்களை வரவழைத்தல், மார்பில் சூடு, இனிமையான உணர்ச்சிகள் — பின்னர் இந்தத் தானே உருவாக்கிய விளைவுகளை அருள் என்று எடுத்துக்கொள்வது. உடல் உதவிகரமானது. போதுமான அடிக்கடி கேட்கப்பட்ட கிட்டத்தட்ட எந்த உணர்வையும் அது வழங்கிவிடும்; ஆறுதலை எதிர்பார்க்கத் தன்னைப் பயிற்றுவித்துக்கொண்டவருக்கு ஏதோ ஒரு வகை ஆறுதல் தவறாமல் கிடைக்கும்.

இரண்டாவது வடிவத்தை அவர் “அபிப்பிராயம்” என்கிறார்; இதுவே மோசமானது, ஏனெனில் இதற்குத் தரிசனங்களே தேவையில்லை. இது வந்துசேர்ந்துவிட்டோம் என்ற நிலைத்த நம்பிக்கை — பிறரை விட முன்னே நிற்பதாக, புரிந்துகொண்டுவிட்டதாக, தன் ஆன்மிகத் தீர்ப்புகளை நம்பலாம் என்பதாக. இந்த நிலையிலுள்ள ஒருவர் மிகக் குறைவாகச் செபித்தாலும் முழுமையாக ஏமாற்றப்பட்டிருக்கலாம். இது ஆயர்களுக்கும், ஆறு மாதங்களே ஆன புதியவர்களுக்கும், பங்கு வலைத்தளங்களுக்குக் கட்டுரை எழுதுபவர்களுக்கும் ஒருசேரக் கிடைக்கக்கூடியது.

தரிசனங்களும் இதமான உணர்வுகளும் ஏன் சான்றாகக் கருதப்படுவதில்லை

ஆர்த்தடாக்ஸ் நடைமுறையின் மிக விசித்திரமான அம்சமாக வெளியாட்கள் இதைத்தான் அடிக்கடி காண்கிறார்கள். ஐகான்களிலும், சாம்பிராணியிலும், இசையிலும், மறைஞான ஐக்கியத்தின் மொழியிலும் நனைந்திருக்கும் ஒரு மரபு, சமய அனுபவத்தைப் பொறுத்தவரை மக்களைத் திடுக்கிடச் செய்யும் அளவுக்குக் குளிர்ந்த கண் கொண்டதாக இருக்கிறது. செபத்தில் ஒருவர் ஒரு ஒளியைக் கண்டார் என்று சொன்னால், அனுபவமுள்ள ஓர் ஆர்த்தடாக்ஸ் குரு மகிழ்வதை விட, அவர் என்ன சாப்பிட்டார், எவ்வளவு தூங்கினார் என்றே கேட்பது மிக அதிக சாத்தியம்.

இதற்குக் காரணம் ஒரு மனப்போக்கு அல்ல, ஒரு தர்க்கம். ஓர் உண்மையான அனுபவத்தின் அளவுகோல் அதன் தீவிரமே என்றால், தீவிரத்தை உருவாக்கக்கூடிய எதுவும் அந்த அளவுகோலை உருவாக்கிவிடும் — களைப்பு, துக்கம், ஏக்கம், ஆலோசனை, இசை, ஒரு கூட்டம்; மேலும், கடவுள் அல்லாத ஆவிகளும் என்று திருத்தந்தையர் தயக்கமின்றிச் சேர்க்கிறார்கள். எனவே தீவிரம் ஒரு சோதனையாகப் பயனற்றது; ஏனெனில் அது மிகப் பல மூலங்களிலிருந்து கிடைக்கிறது. போலியாக்க முடியாத ஏதோ ஒன்று தேவை.

அதற்குப் பதிலாக மரபு வைப்பது இன்னொரு அனுபவத்தை அல்ல, ஒரு நகர்வின் திசையை. இது அந்த நபரைத் தாழ்மையுள்ளவராக, அமைதியானவராக, தன் கண்ணுக்கே குறைவாகச் சுவாரசியமானவராக, சலிப்பூட்டுபவர்களிடம் பொறுமையுள்ளவராக, தான் தவறு என்று ஏற்கத் தயாரானவராக விட்டுச் செல்கிறதா? இந்தக் கணக்கில், அருள் அந்தக் கணத்தில் அதன் சுவையால் அல்ல, மாதக்கணக்கில் சாதாரண நடத்தையில் தரும் கனியால் அடையாளம் காணப்படுகிறது. தரிசனங்கள் பற்றிய பழைய அறிவுரை அதிலிருந்தே வருகிறது: ஏற்காதீர்கள், மறுக்காதீர்கள்; உங்களுக்குச் சொல்லப்பட்ட வேலையைத் தொடருங்கள்; உங்கள் ஒப்புதல் குருவிடம் சொல்லுங்கள்.

வெளிப்புறமான எதுவும்… ஒரு போலியாக மாறக்கூடும்.

அருட்தந்தை செராஃபிம் ரோஸ், ஹைரோமோங்க் டமாசீன், Father Seraphim Rose: His Life and Works (அருட்தந்தை செராஃபிம் ரோஸ்: அவரது வாழ்வும் பணிகளும்), அத். 86-இல் மேற்கோளிடப்பட்டது (St Herman of Alaska Brotherhood)

இந்த ஒழுக்கம் முதலில் நம்மையே குறிவைக்கிறது

இந்தப் போதனை எப்படிப் பயன்படுத்தப்படுகிறது என்பது மிகவும் முக்கியம்; ஏனெனில் இதைத் தவறான முனையில் பிடித்து ஒரு ஆயுதமாக மாற்றிவிட முடியும். பிறருடைய செபத்தை ஆராயும் கருவியாகப் பயன்படுத்தப்படும்போது, அது இகழ்ச்சிக்கான அனுமதிச் சீட்டாகிறது; பின்னர் அது, அதைப் பிடித்திருப்பவரிடமே, இரண்டாவது வடிவத்தை ஓரளவு உறுதியாக உருவாக்குகிறது. திருத்தந்தையர் தெளிவாகக் கண்ட ஒரு கொடூரமான சமச்சீர் இதில் உண்டு.

சந்தேகத்துக்குரிய முதல் பொருள் ஆர்த்தடாக்ஸ் நடைமுறையே. ஒரு நுட்பமாக எடுத்துக்கொள்ளப்படும் இயேசு செபம், ஒரு நிகழ்த்துகையாகக் கடைப்பிடிக்கப்படும் நோன்பு, பழைய இசையிலும் சரியான ஐகான்களிலும் ஒரு ரசனை, சிங்கப்பூர் போன்ற ஒரு நகரில் பழம்பெரும், அசாதாரணமான ஒன்றைச் சேர்ந்திருக்கும் இன்பம், பின் வரிசையிலிருப்பவர்களை விட அதிகம் அறிந்திருக்கும் அமைதியான திருப்தி — இவை ஒவ்வொன்றும் இந்த இலக்கியத்தில் பெயர் குறிப்பிட்டுச் சுட்டப்படுகின்றன. நல்ல ஐகான்களைத் தவிர வேறெதுவும் இல்லாத ஓர் ஆலயத்தைப் பார்த்துத் தான் சந்தேகப்படுவதாக அருட்தந்தை செராஃபிம் சொன்னார்; ஏனெனில் அங்கிருப்பவர்கள் ஒரு நாகரிகத்தைப் பின்பற்றுபவர்களாக இருக்கக்கூடும்.

மேற்கத்திய திருத்தந்தை ஒருவர் தம் இறையியலில் தவறியிருக்கிறாரா என்ற விவாதத்தின்போது, 1981-இல் எழுதிய ஒரு கடிதத்தில் அருட்தந்தை செராஃபிம் இதையே இன்னும் கூர்மையாகச் சொன்னார். அவரது கடிதத் தோழர் அந்தப் பிழைகளைப் பட்டியலிட விரும்பினார். பதில் அதை அவசரக் கேள்வியாகக் கருத மறுத்தது; ஒன்றே ஒன்றை வைத்துக்கொள்ள வேண்டுமானால் அது இந்த வாக்கியமே:

அகஸ்தீனிடம் நீங்கள் காணக்கூடிய எந்தப் பிழைகளையும் விட, ‘அறிவுபூர்வமாகச் சரியானவர்களின்’ குளிர்ந்த இதயங்களையே நானே அதிகம் அஞ்சுகிறேன்.

அருட்தந்தை செராஃபிம் ரோஸ், அருட்தந்தை மைக்கேலுக்கு எழுதிய கடிதம், 26 ஜூன் 1981, ஹைரோமோங்க் டமாசீன், Father Seraphim Rose: His Life and Works, அத். 86 (St Herman of Alaska Brotherhood)

பாதுகாப்புகள்

திருச்சபை தரும் பாதுகாப்புகளில் எதுவும் நாடகத்தனமானது அல்ல; அது வேண்டுமென்றே அப்படியே. ஒருவரின் உள் வாழ்க்கை தனிப்பட்ட விவகாரமாகிவிடாமல் காப்பதன் மூலமும், உயர்ந்த கடமைகளுக்கு முன்னால் சாதாரணக் கடமைகளை வைப்பதன் மூலமும் அவை செயல்படுகின்றன. கடவுளைச் சுமக்கும் ஒரு மூப்பரை எப்படிக் கண்டுபிடிப்பது என்று இளம் அமெரிக்கர்கள் திரும்பத் திரும்பக் கேட்டபோது, அத்தகைய வழிகாட்டுதல் நம் காலத்துக்குத் தரப்படவில்லை என்று அருட்தந்தை செராஃபிம் பதிலளித்தார்; புனித இக்னேஷியஸ் “ஆலோசனையால் வாழ்தல்” என்று அழைப்பதைச் சுட்டிக்காட்டினார்: ஆலோசகர் கட்டளையிடுவதில்லை, ஆலோசனை தருகிறார்; அது பின்னர் அனுபவத்தில் சோதிக்கப்படுகிறது.

இந்தப் போதனை சொல்லாதது என்ன

உணர்வு கெட்டது என்றோ, ஆறுதல் தன்னளவிலேயே சந்தேகத்துக்குரியது என்றோ இது சொல்லவில்லை. கடவுள் ஆறுதல் அளிக்கிறார் — பெரும்பாலும் ஒருவர் இனி தாங்க முடியாத புள்ளியில்; திருச்சபையின் சொந்தப் பாடல்களும் அவ்வளவு அடக்கமானவை அல்ல. அதிகாலை இரண்டு மணிக்கு நிரம்பிய ஓர் ஆலயத்தில் பாஸ்கா இரவு என்பது நிதானமான நிகழ்வு அல்ல; அப்படி இருக்க வேண்டும் என்று யாரும் கேட்பதும் இல்லை. சாம்பல் நிறச் சந்தேகத்தின் சமயத்தை அல்ல திருத்தந்தையர் விவரிக்கிறார்கள்.

கடவுள் தரிசனங்கள் தருவதில்லை என்றும் இது சொல்லவில்லை. புனிதர்களின் வாழ்க்கைச் சரிதைகள் அவற்றால் நிறைந்திருக்கின்றன. மரபு சொல்வது இன்னும் குறுகியதும் நடைமுறைக்குரியதும்: உங்கள் சொந்த தரிசனங்களுக்கு நீங்களே சரியான நடுவர் அல்ல; அவற்றைத் தேடுவதே போலியானது ஒன்று வழங்கப்படுவதற்கான உறுதியான வழி; அவற்றைத் தேடாத ஒருவர் தேடுபவரை விட மிகக் குறைவான ஆபத்தில் இருக்கிறார். அத்தகைய வரங்களைத் துரத்தவே தன்னை அடைத்துக்கொண்ட புனித நிக்கீத்தாஸ், அது எப்படி முடியும் என்பதற்கான நிலையான உதாரணம்.

அதைத் தம் மீதே பொருத்திக்கொண்ட ஓர் எழுத்தாளர்

இந்தப் பொருளை அருட்தந்தை செராஃபிம் மிகப் பிரபலமாகப் பயன்படுத்தியது 1980-இல் வெளியான The Soul After Death (மரணத்துக்குப் பின் ஆன்மா) நூலிலும், Orthodoxy and the Religion of the Future நூலின் VII-ஆம் அத்தியாயத்திலும் — அங்கு ஐந்தாம் பிரிவின் தலைப்பே "Spiritual Deception". கவனிக்கத் தக்கது என்னவென்றால், அந்த அளவுகோல் அவரது சொந்த வேலையின் மீதே திருப்பப்பட்டபோது அவர் எப்படி எழுதினார் என்பது. The Soul After Death-இன் முன்னுரையில், மரணத்துக்குப் பின்னான வாழ்வு குறித்து திருச்சபை போதிப்பதை — அதை அவர் தீர்க்கப்பட்டதாக முன்வைக்கிறார் — குறிப்பிட்ட நவீன நிகழ்வுகள் குறித்த தன் சொந்த வாசிப்புகளிலிருந்து பிரிக்கிறார்; பிந்தையவற்றை அவர் தீர்க்கப்பட்டதாக முன்வைக்கவில்லை.

அந்த வாக்கியம் கிட்டத்தட்ட உடனேயே சோதிக்கப்பட்டது. வான்வழிச் சுங்கச் சாவடிகள் குறித்த அவரது விளக்கம் பகிரங்கமாகத் தாக்கப்பட்டது — முக்கியமாக டீக்கன் லெவ் புஹாலோவால்; அந்தச் சர்ச்சை ரஷ்ய வெளிநாட்டுத் திருச்சபையின் ஆயர் சினட் வரை சென்றது. அந்தப் போதனையில் பக்திக்கு எதிரான எதுவும் இல்லை என்று சினட் கண்டறிந்தது; ஒரு புனிதரின் வாழ்க்கைச் சரிதையில் அதற்குத் தரப்பட்ட தெளிவான வடிவத்துக்கு நேரடியான வேத ஆதாரம் இல்லை என்பதை ஒப்புக்கொண்டது; பின்னர் இதழ்களில் மேலும் பகிரங்கச் சர்ச்சையைத் தடை செய்தது. அந்தப் போதனை பழையது, ஆர்த்தடாக்ஸ் வழிபாட்டு மற்றும் கோட்பாட்டு மூலங்களில் பரவலாகச் சான்று பெற்றது; ஆனால் அதை முன்வைக்கும் முறை ஆர்த்தடாக்ஸ் எழுத்தாளர்களிடையே உண்மையிலேயே மறுக்கப்பட்டிருக்கிறது — அதை மறைப்பது நேர்மையின்மையாகும்.

இந்த விளக்கங்களைப் பொறுத்தவரை, ஆர்த்தடாக்ஸ் கிறிஸ்தவர்களிடையே நியாயமான கருத்து வேறுபாட்டுக்கு நிச்சயமாக இடம் உண்டு.

அருட்தந்தை செராஃபிம் ரோஸ், The Soul After Death (மரணத்துக்குப் பின் ஆன்மா), முன்னுரை (St Herman of Alaska Brotherhood, 1980; 2009 அச்சு)

ஓர் அந்நியருக்கு இது ஏன் பயனுள்ளதாக இருக்கலாம்

கடவுளின் வலுவான அனுபவம் வரவேற்கப்படும், அதற்காக நன்றி சொல்லப்படும் ஒரு மரபிலிருந்து நீங்கள் இங்கு வந்திருந்தால், அத்தகைய அனுபவங்களை விசாரிக்கும் ஆர்த்தடாக்ஸ் பழக்கம் நன்றிகெட்டதாக, விசுவாசமற்றதாகக்கூடத் தோன்றலாம். வெளிப்படையாகச் சொல்வது நல்லது: ஆர்த்தடாக்ஸி தன்னைப் பற்றிப் பெரிய உரிமைகோரல்களை முன்வைக்கிறது; அவற்றை மென்மையாக்க இந்தக் கட்டுரை முயலவில்லை. ஆனால் இங்கு விவரிக்கப்பட்ட ஒழுக்கம் உங்களைப் பற்றிய உரிமைகோரல் அல்ல. அது வீட்டுக்குள் பொருத்தப்படும் ஒரு வீட்டு விதி; முதலில் அதை எழுதிவைத்தவர்கள் மீதே பொருத்தப்படுவது.

அது நடைமுறையில் எப்படி இயங்குகிறது என்று பார்க்க யாரும் வரவேற்கப்படுகிறார்கள். கோவனிலுள்ள உறக்கப் பங்கின் வழிபாட்டுக்கு வந்து, அதற்குப் பின் என்ன நடக்கிறது என்று பாருங்கள்: பாவ ஒப்புதலுக்கான வரிசை; அடுத்த வாரம் மீண்டும் சந்திக்கப்போகிற மனிதர்களிடம் மன்னிப்புக் கேட்கும் சாதாரண வேலை. யாருடைய செபத்துக்கும் உண்மையான சோதனை அங்கேதான் நடத்தப்படுகிறது என்று மரபு கருதுகிறது; அந்தச் சோதனையில் நம்மில் பெரும்பாலோர் அமைதியாகவும் அடிக்கடியும் தோற்கிறோம்.

அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்

ப்ரெலெஸ்ட் என்றால் என்ன?

ப்ரெலெஸ்ட் என்பது ஆன்மிக மாயை அல்லது ஏமாற்றுக்கான ஸ்லாவோனிக் மற்றும் ரஷ்ய சொல்; கிரேக்கச் சொல்லான plani-யை — அலைதல், வழிதவறுதல் — மொழிபெயர்க்கிறது. தன் சொந்தக் கற்பனையையோ, உணர்ச்சியையோ, தற்பெருமையையோ கடவுளின் செயல் என்று தவறாகக் கருதிக்கொண்ட ஒருவரின் நிலையை அது விவரிக்கிறது. சாதாரண நவீன ரஷ்யனில் அச்சொல்லின் பொருள் கவர்ச்சி அல்லது அழகு; அதுவே சிரமத்தைச் சரியாகக் காட்டுகிறது — இந்த நிலை உள்ளிருந்து இனிமையானது, அதனால்தான் தன்னிடம் அதைக் கண்டுபிடிப்பது கடினம்.

செபத்தில் வரும் தரிசனங்களையும் வலுவான உணர்வுகளையும் ஆர்த்தடாக்ஸ் கிறிஸ்தவர்கள் ஏன் சந்தேகிக்கிறார்கள்?

ஏனெனில் தீவிரம் ஒரு மோசமான சோதனை. களைப்பு, துக்கம், ஏக்கம், இசை, ஆலோசனை, ஒரு கூட்டம் — இவை அனைத்தும் வலுவான சமய உணர்வை உருவாக்க முடியும்; எனவே உணர்வு இருப்பது அதன் மூலத்தைப் பற்றி எதையும் நிரூபிக்கவில்லை. திருத்தந்தையர் அந்தச் சோதனைக்குப் பதிலாக மெதுவான ஒன்றை வைக்கிறார்கள்: ஒருவர் தாழ்மையுள்ளவராக, அமைதியானவராக, பொறுமையுள்ளவராக, தவறு என்று ஏற்கத் தயாரானவராக மாறுகிறாரா என்பது. தரிசனங்கள் ஏற்கவும் படுவதில்லை, முற்றிலும் மறுக்கவும் படுவதில்லை; ஒப்புதல் குருவிடம் சொல்லப்பட்டு, மற்றபடி விடப்படுகின்றன.

பிற கிறிஸ்தவ மரபுகளை விமர்சிக்க இந்தப் போதனை பயன்படுத்தப்படுகிறதா?

அப்படிப் பயன்படுத்தப்படக் கூடாது. ப்ரெலெஸ்ட் பற்றிய இலக்கியம் துறவற இலக்கியம்; துறவிகள் தங்கள் சொந்த செபத்தைப் பற்றித் துறவிகளுக்காக எழுதியது. ஒவ்வொரு ஆர்த்தடாக்ஸ் நடைமுறையும் அதில் மாயைக்கான வாய்ப்பாகப் பெயர் குறிப்பிடப்படுகிறது: இயேசு செபம், நோன்பு, சரியான ஐகான்கள் மீதான ரசனை, பழம்பெரும் ஒன்றைச் சேர்ந்திருக்கும் திருப்தி. பிறரை ஆராயப் பயன்படுத்தினால், அது விவரிக்கும் அதே நிலையையே — திருத்தந்தையர் “அபிப்பிராயம்” என்பதை — அது தவறாமல் உருவாக்குகிறது.

ஆன்மிக ஏமாற்று குறித்த முக்கிய ஆர்த்தடாக்ஸ் எழுத்தாளர் யார்?

காகசஸ் மற்றும் கருங்கடலின் ஆயரான புனித இக்னேஷியஸ் ப்ரியான்சானினோவ் (1807–1867); 1988-இல் ரஷ்ய ஆர்த்தடாக்ஸ் திருச்சபை அவருக்குப் புனிதர் பட்டம் அளித்தது. அவரது The Arena நூலும் இயேசு செபம் பற்றிய அவரது எழுத்துகளும், வேறெந்த நவீன ஆய்வையும் விட இந்தப் பொருளை முறையாக விரிக்கின்றன. அவர் முந்தைய ஃபிலோகாலியா மரபைச் — குறிப்பாகப் புனித யோவான் கிளிமாக்கஸையும் சினாய் புனித கிரிகோரியையும் — சார்ந்திருக்கிறார்; இப்பொருளில் அருட்தந்தை செராஃபிம் ரோஸின் முதன்மை ஊக்கமும் அவரே.

நடைமுறைப் பாதுகாப்புகள் என்னென்ன?

வழக்கமான பாவ ஒப்புதல், அதனால் உள் வாழ்க்கை தனிப்பட்ட விவகாரமாகாமல் இருக்கும்; உங்கள் செபத்தைப் பற்றி உங்களுடைய தீர்ப்பை விட மேலோங்கும் தீர்ப்பு கொண்ட குரு அல்லது ஆலோசகரோடு ஒரு நிலைத்த உறவு; மனத்துக்குள் வருவதன் மீது விழிப்புணர்வு; மனநிலைக்கேற்ப புதிதாக இயற்றாமல் திருச்சபை நியமிக்கும் செபங்களைப் பயன்படுத்துதல்; தர்மம், நோயாளிகளைச் சந்தித்தல் போன்ற சாதாரணக் கடமைகளை உயர்ந்தவற்றுக்கு முன் வைத்தல்; உங்கள் சொந்த ஆன்மிக நிலைகள் மீது அமைதியான, கவலையற்ற சந்தேகம்.

சமய உணர்ச்சி கெட்டது என்று ஆர்த்தடாக்ஸி போதிக்கிறதா?

இல்லை. கடவுள் மக்களுக்கு ஆறுதல் அளிக்கிறார் — பெரும்பாலும் அவர்கள் இனி தாங்க முடியாதபோது; ஆர்த்தடாக்ஸ் வழிபாடும் அடக்கமான விவகாரம் அல்ல — பாஸ்கா இரவு வழிபாடு நிதானமானது என்று சொல்லவே முடியாது. இந்தப் போதனை முதல் பார்வையில் தோன்றுவதை விடக் குறுகியது. உங்கள் சொந்த அனுபவங்களுக்கு நீங்கள் நம்பகமான நடுவர் அல்ல என்றும், அவற்றை வேண்டுமென்றே தேடுவதே ஒரு போலி வழங்கப்படுவதற்கான உறுதியான வழி என்றும், தேடாமல் இருப்பதே பாதுகாப்பான நிலை என்றும் அது சொல்கிறது.

ஆதாரங்களும் மேலும் வாசிக்கவும்

  1. What is Prelest? (ப்ரெலெஸ்ட் என்றால் என்ன?) — இச்சொல்லுக்கும் அதன் திருத்தந்தையர் பின்னணிக்கும் எளிதில் புரியும் ஆங்கில அறிமுகம்.
  2. The Basics of Spiritual Life, Based on the Writings of St. Ignatius (Brianchaninov) — செபம், கற்பனை, மாயையின் வடிவங்கள் குறித்து புனித இக்னேஷியஸின் சுருக்கம்.
  3. Champion of the Arena — ஆயர் இக்னேஷியஸ் ப்ரியான்சானினோவ் — இப்பொருளின் முதன்மை நவீன மூலமாக விளங்கும் நூல்களை எழுதிய ஆயரின் வாழ்க்கை.
  4. Orthodoxy and the Religion of the Future — முழு ஆங்கில உரை — அத். VII §5, 'Spiritual Deception'. இந்தப் பக்கத்தின் குறிப்புகள் 2004-இன் ஐந்தாம் பதிப்பைப் பின்பற்றுகின்றன.
  5. The Soul After Death — முழு ஆங்கில உரை — மேலே மேற்கோளிடப்பட்ட முன்னுரை; ஐந்தாம், ஏழாம் அத்தியாயங்கள் ஆவிகளோடு தொடர்பு கொள்வதைப் பற்றியவை.
  6. சுங்கச் சாவடிச் சர்ச்சை குறித்த 1980–81 சினட் மறுஆய்வு — Orthodox Life தொகுதி 31 எண். 1, 1981-இலிருந்து: அந்தப் போதனையில் பக்திக்கு எதிரான எதுவும் இல்லை என்ற கண்டுபிடிப்பும், மேலும் பகிரங்க விவாதத்துக்கான தடையும்.
  7. ஹைரோமோங்க் டமாசீன், Father Seraphim Rose, அத். 86 'Orthodoxy of the Heart' — இந்தப் பக்கத்தில் அந்த வாழ்க்கை வரலாற்றுக்குச் சூட்டப்பட்ட இரு மேற்கோள்களின் மூலம்.
  8. Blessed Paisius Velichkovsky-க்கு அருட்தந்தை செராஃபிம் ரோஸின் அறிமுகம் — ஃபிலோகாலியா ஸ்லாவோனிக் மற்றும் ரஷ்ய மரபுக்குக் கடத்தப்பட்டது பற்றி.

தொடர்புடைய வாசிப்பு

ஆவிகளைப் பகுத்தறிதல்: சமய அனுபவத்தைச் சோதித்தல்தங்கள் சொந்த ஆன்மிக அனுபவங்களைப் பற்றி நேர்மையானவர்களும் அடிக்கடி தவறாகவே கருதுகிறார்கள் என்று திருத்தந்தையர் கொண்டார்கள்; சரிபார்ப்பதற்கான ஒரு வழியையும் அவர்கள் விட்டுச்சென்றார்கள்.புதிய சமய உணர்வுநிலை: அருட்தந்தை செராஃபிம் ரோஸ்கலிஃபோர்னியாக் காட்டில் வாழ்ந்த ஒரு துறவறக் குரு, தன்னைச் சுற்றி நடப்பதைப் பார்த்து அதற்கு ஒரு பெயரிட்டார்; அந்தப் பெயர் அந்த தசாப்தத்தை விட நீண்ட காலம் நிலைத்துவிட்டது.சமயக் கடுமைக்கு எதிராக அருட்தந்தை செராஃபிம் ரோஸ்ஆர்த்தடாக்ஸ் திருச்சபையின் பிரத்தியேகமான உரிமைகோரலை மென்மையாக்காமல் அவர் பிடித்திருந்தார்; அதைக் கொடூரமாகச் சொல்பவர்கள் ஆன்மிக ரீதியில் தவறானவர்கள் என்று வாதிட்டே தன் கடைசி ஆண்டுகளைக் கழித்தார்.
பங்கு

இந்தப் பங்கு தனது வளாகத்தை வாடகைக்கு எடுத்துள்ளது; அரசாங்க நிதியுதவி எதுவும் பெறுவதில்லை. வாடகைக்கும் நடைமுறைச் செலவுகளுக்கும் மாதந்தோறும் சுமார் S$18,000 தேவைப்படுகிறது. இப்பக்கங்கள் உங்களுக்குப் பயனுள்ளவையாக இருந்திருந்தால், இவையும் பங்கும் தொடர்ந்து இயங்க உதவுமாறு கேட்டுக்கொள்கிறோம்.

பங்கிற்கு உதவுங்கள்